Meer dan ooit worden we er ons van bewust dat we leven in een globale samenleving. De ontwikkeling van de media, het toenemend gebruik van internet, hebben van de wereld een dorp gemaakt; een dorp met villawijken en met achterstandswijken. Niet alleen consumptiegoederen en diensten kunnen wereldwijd worden vervoerd, ook de productiefactoren worden steeds mobieler. Was het tot voor kort zo dat een land zich alleen economisch kon ontwikkelen als alle productiefactoren in voldoende mate aanwezig waren, tegenwoordig kun je ze importeren. Natuurlijke hulpbronnen, arbeid en kapitaal, bewegen zich steeds vrijer over de wereld. Vooral het kapitaal beweegt zich met het grootste gemak van het ene land naar het andere, voortdurend op zoek naar de grootste winstkansen. In deze lesbrief worden twee hoofdstukken gewijd aan de internationale kapitaalstromen. Het gaat daarbij om de registratie van de kapitaalstromen en de vorming van de wisselkoersen.
Ook de natuurlijke hulpbronnen, veelal geëxploiteerd door multinationale ondernemingen, kunnen overal ter wereld worden ingezet. Tenslotte zien we dat ook de productiefactor arbeid in beweging is; je ziet het aan de enorme migratiestromen.
Deze lesbrief begint met een algemeen beeld van de globale processen die zich in de economie voltrekken.
Tegelijkertijd met de globalisering zien we een proces van regionalisering. Nationale overheden, niet opgewassen tegen het globaliseringsproces, zoeken steun bij overheden van de buurlanden. Zo ontstond in Europa met de ontwikkeling van de EU een enorm handelsblok. Soortgelijke blokken ontstaan ook in Amerika en Azië. Het lijkt er op dat ondernemingen wereldwijd opereren, terwijl overheden regionaal worden.
De val van het communisme in de Sovjet-Unie heeft deze ontwikkeling versneld. Voor veel  economen betekende deze val het failliet van de planeconomie; de vrije markt economie kreeg steeds meer zegeningen toebedeeld. In deze lesbrief is er nog volop aandacht voor de verschillen tussen de markt- en de planeconomie.

Links bij de inleiding